Secretaris:


Hans Boessenkool
jboessenkool@home.nl
Penningmeester:


Jan Kool

ja.kool@home.nl
Archief, Redacteur Nieuwsbrief
en Witte Bison:

Frits Roest
frits.roest@gmail.com
Vice Voorzitter, algemene zaken,
en beheerder Bibliotheek:

Jan Willem van der Jagt
jwvdjagt@gmail.com
Bestuur:
De vereniging is opgericht in 2006, en komt tweemaal per jaar bij elkaar rond mei en november. De eerste bijeenkomst is tevens de algemene ledenvergadering.
De vereniging  brengt regelmatig een nieuwsbrief uit, en tweemaal per jaar verschijnt het verenigingsblad "De Witte Bison". De vereniging telt 100 leden.
Deze website is voor het laatst gewijzigd op 23 mei 2019
Eerstvolgende bijeenkomsten:
9 november 2019.
9 mei, en 14 november 2020.
"De witte Bison"
Het verenigingsblad.
Voorzitter, externe betrekkingen,
P.R., Evenementen:
Ger Tielen
ger.tielen@xs4all.nl
Bankrekening:
NL85 RABO 0113 9355 01  t.n.v.
Karl May Vereniging
KvK-nr. 20148588.
Fiscaal nummer 820328777
Instagram
Facebook
 
 
Fehsenfeld - Old Surehand I-III
Classic Press
Boekbespreking "De Duivelskop in het Rotsgebergte" (of: "Het Geheim van Old Surehand")


De boekbespreking tijdens de Karl May-dag in mei a.s. gaat over het laatste deel van de oorspronkelijk driedelige Old Surehand-serie. De Nederlandse vertaling die het dichtst bij de oorspronkelijke Duitse editie staat is die van Becht (1e en 2e ed.), onder de titel "De Duivelskop in het Rotsgebergte".  In de pocket-uitgave van Het Spectrum, met de titel "Het Geheim van Old Surehand" -die zoals gebruikelijk op de editie van de KM-Verlag te Bamberg is gebaseerd- is weer veel van het origineel verloren gegaan, ook ten opzichte van de Bamberg-tekst.  De verhaallijn is wel correct, maar in de details ontbreekt er veel, ook van het zoveel kleurrijker taalgebruik van Karl May.

Zoals aangegeven bij de boekbespreking van het 1e deel van Old Surehand, "Llano Estacado",  heeft Karl May de verhalen rondom de figuur van Old Surehand, net als "Winnetou I", niet eerst voor een tijdschrift maar rechtstreeks voor de boekuitgave van Fehsenfeld te Freiburg geschreven (dl. 14, 15, en 19 ; "Old Surehand I-III
" - 1894-1896).  Het 2e deel daarvan is echter door hem samengesteld uit een paar veel vroeger gepubliceerde novellen en roman-gedeeltes.  Deze zijn aan de hoofdhandeling van het vervolg op "Old Surehand I" vastgeknoopt doordat ze in het pension van Mother Thick te Jefferson City, waar Old Shatterhand op zoek naar Old Surehand terechtkomt, door diverse aanwezigen aan elkaar verteld worden. Alleen het laatste van de oorspronkelijk vier hoofdstukken, "Die verkehrten Toasts" (vanaf blz. 581), zet de aan het begin van dit tweede deel begonnen verhaallijn met betrekking tot Old Surehand voort, als opmaat voor het 3e deel.  De persoon van Old Surehand speelt in de vertellingen van de hoofdstukken 1 tot 3 geen enkele rol, zodat in de edities van de KM-Verlag te Radebeul sinds 1920 (8 jaar na Karl May's dood) dit complex is losgeweekt uit de raamvertelling, en apart uitgegeven onder de titel "Kapitän Kaiman".  Daarmee is de Old Surehand-serie teruggebracht tot twee delen, waarbij de tekst bovendien belangrijk is bekort: zo heeft dit laatste deel sindsdien 584 i.p.v. 711 (67 + 644) pagina's.
De Becht-uitgave had deze operatie al meteen in 1907 uitgevoerd
- onafhankelijk van de toen nog niet bestaande KM-Verlag - , zodat we ook daar met twee delen te maken hebben :  "De Llano Estacado" en "De Duivelskop in het Rotsgebergte". Het oorspronkelijk tweede deel is veel later bij Schoonderbeek verschenen onder de titel "Winnetou en de Zeerovers", als vertaling van "Kapitän Kaiman".

Wie de originele Duitse tekst wil lezen wordt verwezen naar de website van de Karl-May-Gesellschaft : https://www.karl-may-gesellschaft.de/kmg/primlit/reise/surehand/index.htm, waar men ook de oorspronkelijke hoofdstukindeling kan vinden, en verder details over het ontstaan van de diverse delen.  In plaats van Fehsenfeld kan men uiteraard ook weer het betreffende daarmee overeenkomende deel van Pawlak, Bertelsmann (blau illustriert), of de Hist.-Krit.-Ausgabe gebruiken, dan wel de bewerkte Bamberg-tekst (dl. 15).
Wanneer men het verhaal in het Nederlands wil lezen, zou men er al met al het beste aan doen de Becht-editie te kiezen, die in het begin ook meer van de gesprekken naar aanleiding van de vertellingen uit het originele tweede deel gehandhaafd heeft dan de KM-Verlag en de daarop gebaseerde vertalingen en bewerkingen.  Daarnaast is aan te bevelen de uitgave van W & L (Loeb), "Old Surehand
", tweede helft van dl. II, en dl. III, en de daarmee voor wat betreft dl. II identieke heruitgave van Classic Press uit 2007 (dl. III is daar niet verschenen).  Deze bevat ook een deel van de vertellingen uit Karl May's oorspronkelijke Fehsenfeld-uitgave "Old Surehand II".

Het is speciaal in dit boek over de ontknoping van de raadsels rondom Old Surehand interessant na te gaan hoe Karl May zijn eigen levenservaringen verwerkt, door ze te verdelen over verschillende personen die in het verhaal een rol spelen :  enerzijds hoe hij zou wensen te zijn, anderzijds hoe hij werkelijk is of geweest is.

Wederom veel leesplezier gewenst !
Download en bekijk de samenvatting (PDF) door Wil Storken.